True Blues — Chelsea FC
EN

Σεζόν: 2025–26

Πρέμιερ Λιγκ

Υπό έλεγχο

Πρωτάθλημα

Η Τσέλσι μπήκε στη σεζόν 2025–26 με τη λάμψη της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, αλλά μόλις 35 ημέρες χώριζαν τον θρίαμβο στο Νιου Τζέρσεϊ από την έναρξη του νέου πρωταθλήματος.

Κατηγορία
Πρέμιερ Λιγκ (Επίπεδο 1)
Μάνατζερ
Enzo Maresca (until 1 January 2026); Calum McFarlane (caretaker, January matches at Manchester City and Fulham); Liam Rosenior (appointed 6 January, began work 8 January – 22 April 2026); Calum McFarlane (interim, 22 April – end of season)
Σκόρερ (πρωτάθλημα)
João Pedro (15)
Σκόρερ (όλες διοργ.)
João Pedro (20)

Κύπελλα & Ευρώπη

FA Cup
Φιναλίστ
Λιγκ Καπ
Ημιτελικά
Ευρώπη
European Cup / Champions League: Φάση των 16

Σημειώσεις

Η Τσέλσι μπήκε στη σεζόν 2025–26 με τη λάμψη της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, αλλά μόλις 35 ημέρες χώριζαν τον θρίαμβο στο Νιου Τζέρσεϊ από την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. Ακολούθησε μια χρονιά με εκλάμψεις επιθετικής ποιότητας, χωρίς τη σταθερότητα που χρειαζόταν για να δοθεί συνέχεια στην τέταρτη θέση της προηγούμενης περιόδου. Ο τελικός απολογισμός στην Premier League ήταν η 10η θέση με 52 βαθμούς σε 38 αγώνες: 14 νίκες, 10 ισοπαλίες και 14 ήττες, με 58 γκολ υπέρ και 52 κατά. Παρότι υπήρχαν ακόμη δρόμοι προς την Ευρώπη τον Μάιο, η χρονιά έκλεισε χωρίς τρόπαιο και χωρίς ευρωπαϊκό εισιτήριο για την επόμενη περίοδο. Οι αλλαγές στον πάγκο έγιναν βασικό κομμάτι της ιστορίας. Ο Έντσο Μαρέσκα αποχώρησε την 1η Ιανουαρίου 2026 και ο προπονητής της ομάδας Κ21, Κάλουμ ΜακΦάρλεϊν, ανέλαβε προσωρινά τα παιχνίδια πρωταθλήματος με τη Μάντσεστερ Σίτι και τη Φούλαμ: ισοπαλία 1–1 στο Έτιχαντ και ήττα 2–1 στο Κρέιβεν Κότατζ. Ο Λίαμ Ροζένιορ ανακοινώθηκε στις 6 Ιανουαρίου, όμως ο ΜακΦάρλεϊν παρέμεινε στον πάγκο απέναντι στη Φούλαμ πριν ο νέος τεχνικός αρχίσει δουλειά με την ομάδα στις 8 Ιανουαρίου. Το ντεμπούτο του Ροζένιορ έφερε το 5–1 επί της Τσάρλτον στο Κύπελλο στις 10 Ιανουαρίου. Οι τρεις διαδοχικές νίκες στα πρώτα του παιχνίδια πρωταθλήματος και η ανατροπή με 3–2 επί της Γουέστ Χαμ, από το 0–2 του ημιχρόνου, έδωσαν για λίγο την αίσθηση μιας νέας αρχής. Η ώθηση δεν κράτησε. Στις 22 Απριλίου ο Ροζένιορ αποχώρησε και ο ΜακΦάρλεϊν επέστρεψε ως προσωρινός πρώτος προπονητής μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο Ζοάο Πέδρο πρόσφερε μια σταθερή πηγή γκολ στην πρώτη του πλήρη χρονιά με τα μπλε. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 20 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις: 15 στην Premier League, τρία στο Champions League και δύο στο Κύπελλο Αγγλίας. Πρόκειται για τον απολογισμό αυτής της περιόδου, όχι για τα γκολ του στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του προηγούμενου καλοκαιριού. Ο Έντσο Φερνάντες πρόσθεσε 15 γκολ συνολικά, ο Κόουλ Πάλμερ 11 και ο Πέδρο Νέτο 10, ενώ στο πρωτάθλημα Φερνάντες και Πάλμερ έφτασαν αμφότεροι τα 10. Το χατ τρικ του Ζοάο Πέδρο στο εκτός έδρας 4–1 επί της Άστον Βίλα και τα δύο γκολ του στη Νάπολη ανέδειξαν την ποικιλία των τελειωμάτων του. Με το ανάποδο ψαλίδι απέναντι στη Νότιγχαμ Φόρεστ έφτασε τα 20 γκολ, ενώ οι φίλαθλοι τον ψήφισαν Παίκτη της Χρονιάς της Τσέλσι. Η επιστροφή στο Champions League χάρισε μια από τις πιο όμορφες βραδιές του φθινοπώρου, με το εντός έδρας 3–0 επί της Μπαρτσελόνα. Στις 28 Ιανουαρίου, δύο γκολ του Ζοάο Πέδρο στο δεύτερο ημίχρονο μετέτρεψαν το προβάδισμα της Νάπολι σε νίκη της Τσέλσι με 3–2. Οι Μπλε τερμάτισαν έκτοι στη league phase με 16 βαθμούς και προκρίθηκαν απευθείας στους «16». Εκεί, όμως, η Παρί Σεν Ζερμέν έφερε μια οδυνηρή αντιστροφή της εικόνας του προηγούμενου καλοκαιρινού τελικού. Η Τσέλσι ηττήθηκε 5–2 στο Παρίσι στις 11 Μαρτίου και 3–0 στο Στάμφορντ Μπριτζ στις 17 Μαρτίου, μένοντας εκτός με συνολικό σκορ 8–2. Οι μεγάλες βραδιές της πρώτης φάσης δεν μπορούσαν να κρύψουν το βάρος αυτού του αποκλεισμού. Στο Λιγκ Καπ υπήρξε ακόμη μία πορεία μέχρι τα τελευταία στάδια. Οι εκτός έδρας νίκες επί της Λίνκολν Σίτι με 2–1, της Γουλβς με 4–3 και της Κάρντιφ με 3–1 έφεραν την Τσέλσι στα ημιτελικά με την Άρσεναλ. Η ήττα με 3–2 στο Στάμφορντ Μπριτζ άφηνε ανοιχτή την πρόκριση, αλλά η ρεβάνς της 3ης Φεβρουαρίου τελείωσε 1–0 υπέρ της Άρσεναλ. Με την Τσέλσι να αναζητά το γκολ που θα ισοφάριζε το συνολικό σκορ, ο πρώην Μπλε Κάι Χάβερτς σκόραρε στην αντεπίθεση στις καθυστερήσεις. Το συνολικό 4–2 έκλεισε αυτόν τον δρόμο προς το Γουέμπλεϊ. Το Κύπελλο Αγγλίας κράτησε ζωντανή την τελευταία ελπίδα για τρόπαιο. Μετά την Τσάρλτον ακολούθησαν το 4–0 επί της Χαλ, η νίκη με 4–2 στην παράταση στο Ρέξαμ και το 7–0 επί της Πορτ Βέιλ στα προημιτελικά. Η επιστροφή του ΜακΦάρλεϊν συνδυάστηκε με το 1–0 επί της Λιντς στον ημιτελικό του Γουέμπλεϊ στις 26 Απριλίου, χάρη στην κεφαλιά του Έντσο Φερνάντες από σέντρα του Νέτο. Στον τελικό της 16ης Μαΐου περίμενε η Μάντσεστερ Σίτι. Η Τσέλσι έμεινε μέσα στη διεκδίκηση, με μια κεφαλιά του Μοϊσές Καϊσέδο να απομακρύνεται πάνω στη γραμμή, όμως το τακουνάκι του Αντουάν Σεμένιο στο πρώτο δοκάρι από την πάσα του Έρλινγκ Χάαλαντ έκρινε την αναμέτρηση. Το 1–0 άφησε ξανά τους Μπλε ένα βήμα μακριά από το Κύπελλο. Η αυλαία του πρωταθλήματος στο Σάντερλαντ στις 24 Μαΐου κρατούσε την τελευταία ευκαιρία ευρωπαϊκής εξόδου. Το βολέ του Τράι Χιουμ και ένα άτυχο αυτογκόλ του Μάλο Γκουστό έφεραν την Τσέλσι δύο γκολ πίσω, πριν το δυνατό σουτ του Πάλμερ δώσει ελπίδα. Η αποβολή του Γουέσλεϊ Φοφανά δυσκόλεψε την προσπάθεια και οι δέκα παίκτες δεν βρήκαν την ισοφάριση. Η ήττα με 2–1 σφράγισε τη δέκατη θέση. Για τον κόσμο της Τσέλσι, αυτή η αντίθεση χαρακτήρισε όλη τη χρονιά: τα γκολ του Ζοάο Πέδρο, βραδιές πραγματικής επιθετικής ποιότητας και ακόμη ένας τελικός, αλλά πολλές αλλαγές και ελάχιστη διάρκεια για να μετατραπούν οι στιγμές σε μια επιτυχημένη σεζόν.

Εμφανίσεις

Εντός
Εκτός
Τρίτη

Η IFS εμφανίστηκε από τον Φεβρουάριο 2026.

Εικονογράφηση από hex χρώματα (όχι επίσημες φωτογραφίες kit).

Σαν σήμερα (σχετικά έτη)

Όλο το «Σαν σήμερα» →

Ιστορία

Εποχές, τρόπαια και μεγάλοι αγώνες στην ενότητα Ιστορία.

Όλη η ιστορία →

Πηγές

← Πίσω στο αρχείο σεζόν