True Blues — Chelsea FC
EN

Σεζόν: 2013–14

Πρέμιερ Λιγκ

Πρωτάθλημα

Ο Ζοζέ Μουρίνιο γύρισε σπίτι στις 3 Ιουνίου 2013, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο σε μια Τσέλσι που είχε αλλάξει πολύ από την πρώτη του θητεία.

Κατηγορία
Πρέμιερ Λιγκ (Επίπεδο 1)
Μάνατζερ
José Mourinho
Σκόρερ (πρωτάθλημα)
Eden Hazard (14)
Σκόρερ (όλες διοργ.)
Eden Hazard (17)
Μ.Ο. εισιτηρίων (πρωτάθλημα)
41,482

Κύπελλα & Ευρώπη

FA Cup
Round 5
Λιγκ Καπ
Προημιτελικά
Ευρώπη
European Cup / Champions League: Ημιτελικά
Άλλα
UEFA Super Cup: Runners-up

Σημειώσεις

Ο Ζοζέ Μουρίνιο γύρισε σπίτι στις 3 Ιουνίου 2013, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο σε μια Τσέλσι που είχε αλλάξει πολύ από την πρώτη του θητεία. Το 2013–14 δεν έφερε τρόπαιο, αλλά οι Μπλε διεκδικούσαν ξανά: τρίτοι στην Premier League και ένα ζευγάρι αγώνων μακριά από άλλον έναν τελικό Champions League. Γουίλιαν, Αντρέ Σίρλε και Σαμουέλ Ετό πρόσθεσαν επιθετικές επιλογές, ενώ ο Νεμάνια Μάτιτς επέστρεψε τον Ιανουάριο. Ο Εντέν Αζάρ χάριζε τη λάμψη και ο Θέσαρ Αθπιλικουέτα έγινε σταθερή αξία στο αριστερό άκρο της άμυνας. Ήταν χρονιά μεγάλων νικών, εκνευριστικών απωλειών και μιας αίσθησης ότι χτιζόταν ξανά ομάδα για τον τίτλο. Η Τσέλσι τελείωσε με 82 βαθμούς, τέσσερις πίσω από την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Σίτι: 25 νίκες, επτά ισοπαλίες, έξι ήττες, γκολ 71–27 και διαφορά +44. Η καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος δέχθηκε μόλις 27 γκολ. Εντός έδρας ο απολογισμός ήταν 15–3–1, γκολ 43–11· εκτός 10–4–5, γκολ 28–16. Ο Αζάρ ήταν πρώτος σκόρερ με 14 γκολ στο πρωτάθλημα και 17 συνολικά, με χατ τρικ στο εντός έδρας 3–0 επί της Νιούκαστλ στις 8 Φεβρουαρίου. Τα δύο γκολ στο τρελό 4–3 στη Σάντερλαντ τον έδειξαν στα πιο ασύλληπτά του. Παίκτης της Χρονιάς για την Τσέλσι και Νέος Παίκτης της Χρονιάς της PFA, γινόταν ο ποδοσφαιριστής που φοβούνταν περισσότερο οι αντίπαλοι. Ο Ετό έκλεισε με 12 γκολ συνολικά, Όσκαρ και Τόρες με 11 ο καθένας. Τα μεγάλα ραντεβού έφεραν μερικές από τις δυνατότερες εκρήξεις της χρονιάς. Ο Τόρες έκρινε αργά το 2–1 επί της Μάντσεστερ Σίτι στο Bridge στις 27 Οκτωβρίου. Ο Ετό πέτυχε χατ τρικ στο εντός έδρας 3–1 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις 19 Ιανουαρίου και το δυνατό σουτ του Ιβάνοβιτς έδωσε το 1–0 στην έδρα της Σίτι στις 3 Φεβρουαρίου. Η Τότεναμ έχασε 4–0 και η Άρσεναλ 6–0 στις 22 Μαρτίου, με γκολ από Ετό, Σίρλε, Αζάρ, δύο του Όσκαρ και ένα του Σαλάχ. Όμως οι ήττες σε Άστον Βίλα και Κρίσταλ Πάλας τον Μάρτιο πλήγωσαν τη μάχη του τίτλου. Το 2–1 της Σάντερλαντ στο Bridge στις 19 Απριλίου σταμάτησε το αήττητο του Μουρίνιο σε 77 εντός έδρας παιχνίδια Premier League. Οκτώ μέρες μετά, ο Μπα εκμεταλλεύτηκε το γλίστρημα του Τζέραρντ στο Anfield και ο Γουίλιαν ολοκλήρωσε την τελευταία αντεπίθεση για το 2–0 επί της Λίβερπουλ, αλλά το επόμενο 0–0 εντός με τη Νόριτς άφησε το τρόπαιο μακριά. Η σεζόν έκλεισε με νίκη 2–1 στο Κάρντιφ στις 11 Μαΐου. Η Ευρώπη άρχισε δύσκολα, με εντός έδρας ήττα 2–1 από τη Βασιλεία, που κέρδισε και τη ρεβάνς 1–0. Η Τσέλσι παρ’ όλα αυτά βγήκε πρώτη στον όμιλο Ε με 12 βαθμούς, νικώντας τη Σάλκε 3–0 μέσα κι έξω και τη Στεάουα Βουκουρεστίου 4–0 εκτός και 1–0 εντός. Οι «16» έφεραν συνάντηση με τον Ντιντιέ Ντρογκμπά στη Γαλατασαράι: ο Τόρες σκόραρε στο εκτός έδρας 1–1 στις 26 Φεβρουαρίου, πριν Ετό και Κέιχιλ δώσουν το 2–0 στο Bridge στις 18 Μαρτίου, 3–1 συνολικά. Η Παρί Σεν Ζερμέν κέρδισε 3–1 στον πρώτο προημιτελικό στις 2 Απριλίου, αφήνοντας το πέναλτι του Αζάρ ως σανίδα σωτηρίας. Το Bridge απάντησε στις 8 Απριλίου. Ο Σίρλε μπήκε αντί του τραυματία Αζάρ και άνοιξε το σκορ· αργότερα εκείνος και ο Όσκαρ σημάδεψαν τα δοκάρια. Με τον χρόνο να τελειώνει, ο Μπα τεντώθηκε και έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα στο 87΄. Ο Μουρίνιο έτρεξε στη γραμμή, το γήπεδο εξερράγη και το 2–0 σήμαινε 3–3 συνολικά και πρόκριση της Τσέλσι με τα εκτός έδρας γκολ. Η Ατλέτικο Μαδρίτης αποδείχθηκε εμπόδιο που δεν ξεπεράστηκε. Το 0–0 εκτός στις 22 Απριλίου κράτησε το ζευγάρι ανοιχτό, αλλά μετά το προβάδισμα του Τόρες στο Bridge στις 30 Απριλίου, ο Αντριάν ισοφάρισε πριν το ημίχρονο. Το πέναλτι του Ντιέγκο Κόστα και το γκολ του Αρντά Τουράν έκαναν το 3–1 για την Ατλέτικο, στο παιχνίδι και συνολικά. Ο τελικός θα περίμενε. Το Κύπελλο Αγγλίας τελείωσε στον πέμπτο γύρο: Ντέρμπι Κάουντι 2–0 εκτός στις 5 Ιανουαρίου και Στόουκ 1–0 εντός στις 26 Ιανουαρίου με φάουλ του Όσκαρ, πριν η Μάντσεστερ Σίτι κερδίσει 2–0 στο Etihad στις 15 Φεβρουαρίου. Το League Cup σταμάτησε στα προημιτελικά. Οι νίκες 2–0 στις έδρες της Σουίντον και της Άρσεναλ οδήγησαν στη Σάντερλαντ στις 17 Δεκεμβρίου. Η Τσέλσι προηγήθηκε αμέσως μετά την ανάπαυλα, αλλά ο Μπορίνι ισοφάρισε αργά και έστειλε το παιχνίδι στην παράταση, όπου ο Κι Σουνγκ-γιουνγκ έκρινε το 2–1 στο 118΄. Δεν υπήρξε επιστροφή στο Wembley για εγχώριο Κύπελλο. Το UEFA Super Cup είχε προσφέρει την πρώτη ευκαιρία για τρόπαιο στην Πράγα στις 30 Αυγούστου. Ο Τόρες άνοιξε το σκορ με την Μπάγερν, ο Ριμπερί ισοφάρισε και η δεύτερη κίτρινη του Ραμίρες άφησε δέκα παίκτες για την παράταση. Ο Αζάρ βρήκε παρ’ όλα αυτά τρόπο για το 2–1, μέχρι ο Χάβι Μαρτίνεθ να ισοφαρίσει στο τελευταίο κομμάτι του χρόνου. Η Μπάγερν κέρδισε 5–4 στα πέναλτι μετά το 2–2, με τον Νόιερ να αποκρούει την τελευταία εκτέλεση του Λουκάκου. Ήταν οδυνηρή ηχώ του Μονάχου με αντίστροφο αποτέλεσμα. Στο πρωτάθλημα, ο μέσος όρος προσέλευσης ήταν 41.482, με ανώτερη τιμή 41.623 απέναντι στη Γουέστ Μπρομ και χαμηλότερη 41.111 απέναντι στη Σουόνσι. Καμία κούπα δεν ήρθε σπίτι, αλλά οι νίκες στα μεγάλα παιχνίδια και η αξέχαστη ανατροπή με την Παρί έδωσαν στο Bridge πολλούς λόγους να πιστεύει.

Εμφανίσεις

Εντός
Εκτός
Τρίτη

Η επιστροφή του Mourinho.

Εικονογράφηση από hex χρώματα (όχι επίσημες φωτογραφίες kit).

Σαν σήμερα (σχετικά έτη)

Όλο το «Σαν σήμερα» →

Ιστορία

Εποχές, τρόπαια και μεγάλοι αγώνες στην ενότητα Ιστορία.

Όλη η ιστορία →

Πηγές

← Πίσω στο αρχείο σεζόν