Σεζόν: 1919–20

Σημειώσεις

Η ενδέκατη αγωνιστική σεζόν της Τσέλσι ήταν η πρώτη σεζόν Football League μετά την αναστολή λόγω πολέμου. Η Πρώτη Κατηγορία είχε διευρυνθεί σε 22 ομάδες. Η Τσέλσι, που είχε τερματίσει 19η το 1914–15 σε θέση υποβιβασμού, επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία — η ιστορία του συλλόγου τη χαρακτηρίζει επανεκλεγείσα· η List of Chelsea F.C. seasons γράφει ότι προσκλήθηκε να επιστρέψει — ενώ η Τότεναμ, τελευταία το 1914–15, πήγε στη Δεύτερη Κατηγορία και η Άρσεναλ εξελέγη από εκείνη την κατηγορία. Ο Ντέιβιντ Κάλντερχεντ παρέμεινε γραμματέας-μάνατζερ σε όλη τη χρονιά. Οι Pensioners τερμάτισαν 3οι σε 22 ομάδες με 49 βαθμούς — 22 νίκες, 5 ισοπαλίες και 15 ήττες, με 56 γκολ υπέρ και 51 κατά — δύο πίσω από τη δεύτερη Μπέρνλι (51) και έντεκα πίσω από την πρωταθλήτρια Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον (60). Ήταν τότε η υψηλότερη θέση πρωταθλήματος από ομάδα του Λονδίνου. Εντός έδρας το ρεκόρ ήταν εξαιρετικό: 15 νίκες, 3 ισοπαλίες και 3 ήττες (33–10). Εκτός Στάμφορντ Μπριτζ ήταν πιο δύσκολα — 7 νίκες, 2 ισοπαλίες και 12 ήττες (23–41) — αλλά μεταμόρφωση σε σχέση με το χωρίς νίκη εκτός έδρας ρεκόρ του 1914–15. Ο Τζακ Κοκ, που ήρθε από τη Χάντερσφιλντ Τάουν στις 29 Οκτωβρίου 1919, ήταν πρώτος σκόρερ με 21 γκολ πρωταθλήματος σε 25 συμμετοχές και 3 στο Κύπελλο — 24 σε όλες τις διοργανώσεις. Ο Μπομπ Γουίτινγχαμ είχε φύγει στη Στόουκ Σίτι πέντε μέρες πριν έρθει ο Κοκ. Ο Τζίμι Κρόαλ σκόραρε 6 στο πρωτάθλημα· ο Χάρι Γουάιλντινγκ 4. Ο Νιλς Μίντελμπε ήταν ακόμα στο ρόστερ. Ο κόσμος επέστρεψε με το ποδόσφαιρο της ειρήνης: ο μέσος όρος εντός έδρας της Bounder ήταν 41.852 (878.902 σε 21 παιχνίδια)· η European Football Statistics δίνει 42.615. Η μεγαλύτερη εντός έδρας προσέλευση πρωταθλήματος ήταν 70.000 κόντρα στην Αστόν Βίλα στις 2 Απριλίου 1920 (το infobox της Wikipedia χρονολογεί λάθος εκείνο το πλήθος στις 7 Απριλίου)· η χαμηλότερη 12.000 κόντρα στη Νιούκαστλ στις 13 Σεπτεμβρίου. Το Κύπελλο Αγγλίας έφτασε στα ημιτελικά. Η Μπόλτον ηττήθηκε 1–0 εκτός, η Σουίντον 4–0 και η Λέστερ 3–0 εντός, η Μπράντφορντ Παρκ Άβενιου 4–1 στον τέταρτο γύρο, πριν η Αστόν Βίλα κερδίσει 3–1 στο Μπράμαλ Λέιν στις 27 Μαρτίου 1920 (Κρόαλ· Γουόκερ 2, Έτζλι· 37.771). Η Βίλα σήκωσε μετά το τρόπαιο. Το ημερολόγιο της Bounder καταγράφει επίσης κατάκτηση του London Challenge Cup — νίκη 1–0 επί της Κρίσταλ Πάλας στον τελικό στις 8 Μαΐου 1920 — και νίκη επί της Φούλαμ στο London Professional Charity Cup· αυτές οι γραμμές βασίζονται μόνο σε εκείνο το ημερολόγιο. Η τρίτη θέση, τα ημιτελικά Κυπέλλου και το γεμάτο Μπριτζ έκαναν το 1919–20 την ισχυρότερη σεζόν ειρήνης που είχε ζήσει μέχρι τότε η Τσέλσι — και την απάντηση, μέσα στο γήπεδο, σε τέσσερα χρόνια χωρίς πρόγραμμα Λιγκ.

Πηγές

• https://www.fchd.info/CHELSEA.HTM
• https://en.wikipedia.org/wiki/1919%E2%80%9320_Chelsea_F.C._season
• https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Chelsea_F.C._seasons
• https://en.wikipedia.org/wiki/1919%E2%80%9320_Football_League
• https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_Chelsea_F.C._(1905%E2%80%931952)
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Summaries/1919.htm
• https://bounder.friardale.co.uk/Results/1919.htm
• https://www.mychelseafc.com/chelsea_news/previous_results/19results.htm
• https://www.mychelseafc.com/chelsea_news/previous_cup_results/1919.htm
• https://www.european-football-statistics.co.uk/attn/archive/eng/aveeng1920.htm
• https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cock
• https://en.wikipedia.org/wiki/David_Calderhead
• https://www.historicalkits.co.uk/Chelsea/Chelsea.htm
• https://www.stamford-bridge.com/seasonsummary.php?season=1919%2F20